Het meest verwonderlijke van een moestuin is het transformatie proces. Het transformatie proces? Ja. De groei van een plant van zaad naar een volwassen plant. Een plant waar wij ook van kunnen eten. Hoe bijzonder is dat wel niet. De supermarkt kan hier nooit aan tippen. Het gevoel, de aandacht, de zorg welke je stopt in de planten om op een later tijdstip iets lekkers te mogen maken van de vruchten, de bloemen, het blad of deknollen.

Aardappels groeien verschillend

Je ziet ook zoveel als je een eigen moestuin hebt. Je leert zoveel. Zoals de verschillende soorten aardappels welke allemaal een ander soort blad hebben. De ene ras groeit ontzettend snel en de anderen blijven een beetje achter. Deze moet je dan een handje helpen dat ze niet verdrukt worden. De grotere planten worden een beetje teruggesnoeid zodat er genoeg zonlicht blijft voor de kleinere broertjes en zusjes. Zo heeft iedereen genoeg.

Wat ook nog steeds zo mooi is dat de hongerige naaktslakken (nog) niet aanwezig zijn. Feest. Ik heb toch wel verzuimd om de koperen band te bevestigen rondom de bak. Natuurlijk daag ik het wel een beetje uit.

Vruchten in de moestuin

De frambozen staan mooi in de knop. Lekker veel ook. Bij de aardbeien is te zien dat de bloemen getransformeerd worden naar vruchten. Ook zo’n mooi transformatie proces.

Het ziet er naar uit dat het een goed jaar gaat worden om jam te maken.